​‌​​‌​

AISI 420B / (1.4028) / UNS S42000 / AMS 5506 / AMS 5620

KOROZYON DAYANIMI: AISI 420B korozyon dayanımı östenitik gruba göre düşüktür. Çok zor koşullu ortamlarda paslanma yapabilir. Daha zor koşullu ortamlarda 304, asitin bulunduğu ortamlarda ise 316L kalite paslanmaz kullanılması önerilir.​‌​​‌​

KAYNAK YAPILABİLİRLİK: Kaynak kabiliyeti zayıftır ve genellikle kaynak ertesi son olarak sertleştirme ve tavlama gerektirir. Kaynak yapılabilirlik özelliği ortalama düzeyde olan bu malzeme yoğun kaynak olan bir ortamda dahi kullanılabilir. Bu malzemenin kaynağı esnasında en dikkat edilmesi gereken nokta, kaynak yapılacak diğer yüzeyin nasıl bir malzeme olduğudur. Örneğin 420 ile 304 kalite paslanmaz kaynak yapılarak birleştirileceği zaman, daha dikkatli ve özenli olmak gerekmektedir.

İŞLENEBİLİRLİK: İşlenebilirlik açısından, Martenzitik paslanmaz çelikler yüksek sertlik için, en uygun gruptur. Malzemenin verimli olması, sıfıraltı derecelerde (yumuşaklığını yitirir) ve yüksek sıcaklıklarda (dayanıklılığı düşer) kullanılmaması gerekir. Tavlanmış haliyle işenebilirliği gayet iyidir. Ancak sertleştikten sonra (özellikle 30 HRC’nin üzerinde) işlenebilirliği zorlaşır.​‌​​‌​

ISIL İŞLEM: 1.4021 (420) kalite paslanmaz birçok yüksek karbonlu çelik gibi ısıl işlemle sertleştirilebilir. En az, %12 krom (Cr) içerir ve bu alaşım korozyon dayanımına yeterlidir. Tavlanmış durumda iyi yumuşaklığa sahiptir, ancak ısıl işlemle 50 Rockwell sertliğe çıkma kabiliyeti vardır. En iyi korozyon dayanımı için sertleştirilmesi ve yüzeyin temizlenmesi veya polisaj yapılması gerekir.

KULLANIM ALANLARI: Genellikle makine endüstrisinde, petrol ve petro kimya endüstrilerinde, gıda ve gıda üretim tesislerinde (Çatal, bıçak, kaşık, Bıçak ağzı), dekorasyonlarda, ulaşımda, saftlarda, pistonlarda ve valflerde sıklıkla kullanılır.​‌​​‌​

AISI 420B, martenzitik paslanmaz çelikler arasında yer alır ve yüksek sertlik, aşınma direnci ve orta seviyede korozyon direnci gerektiren uygulamalar için uygun bir martenzitik malzemedir. Bununla birlikte, AISI 420B’nin korozyon direnci sınırlıdır .

STANDARTLAR

• AISI 420B
• WS 1.4028​‌​​‌​
• DIN X30Cr13
• UNS S42000​‌​​‌​
• ASTM A276 / ASME SA-276
• ASTM A314 / ASME SA-314​‌​​‌​
• ASTM A484 / ASME SA-484
• ASTM A580 / ASME SA-580​‌​​‌​
• AMS 5506 Sheet / strip / plate
• AMS 5620 Bars / forging (free mach)​‌​​‌​
• AMS 5621 Bars / wire / forgings

​‌​​‌​

​‌​​‌​

​‌​​‌​

AISI 420B Nedir — ve “B” Harfi Gerçekte Nereden Geliyor​‌​​‌​

​‌​​‌​

AISI 420B, %12–14 kromlu martenzitik paslanmaz çeliğin orta karbonlu kademesidir: Avrupa’da EN 1.4028 / X30Cr13, UNS numarası olarak S42000. Karbon bandı %0,26–0,35‘tir. 420 ailesinde onu tanımlayan tek büyüklük budur — krom bandı, üretim yolu, ısıl işlem mantığı ve korozyon davranışı kardeşleriyle aynıdır. 420, 420B ve 420C arasındaki fark karbondur; başka hiçbir şey değildir.

Önce adlandırmayı dürüstçe çözelim, çünkü alıcıların en çok yanıldığı nokta burasıdır. Yaygın kanı “420B bir AISI kalitesi değildir, Avrupalı stokçuların uydurduğu bir ticari addır” şeklindedir. Bu kanı yarı yanlıştır. Doğru cevap şudur:​‌​​‌​

Ürün sayfasına yazılacak dürüst cümle: “420B” gerçek bir ASTM adıdır — ama yalnızca ASTM F899 kapsamında, yani cerrahi alet çeliği olarak. Genel mühendislik çubuğu satın alıyorsanız (ASTM A276, A314, A484, A580) 420B diye bir kalite kutusu yoktur; orada yalnızca “Tip 420” vardır ve bu ad karbon bandını size söylemez. Bu yüzden sipariş yazarken ya EN numarasını (1.4028 / X30Cr13) ya da açık karbon aralığını (%0,26–0,35) yazmanız gerekir. “AISI 420B” ibaresini tek başına yazmak, tedarikçinin hangi belgeye baktığına bağlı olarak size üç farklı çelik getirebilir.​‌​​‌​

Üç kalitenin de UNS numarası AYNIDIR — bu tek başına bir tuzaktır

ASTM F899, 420A, 420B ve 420C’nin üçüne de aynı UNS numarasını verir: S42000. UNS sistemi bu karbon kademelerini ayırt etmez. Sonuç şudur: elinizdeki muayene belgesinde “UNS S42000” yazması, malzemenin 420A mı, 420B mi, 420C mi olduğu konusunda size sıfır bilgi verir. Belgede karbon analizini okumadan hangi kademede olduğunuzu bilemezsiniz. Alım şartnamenizde UNS numarasına güvenmeyin; dökümün karbon değerine bakın.​‌​​‌​

Bu tablodan çıkan tek cümlelik konumlandırma: 420B, 420 ailesinin “iş gören” ortasıdır. 420A gibi yumuşak kalmaz, 420C gibi cam gibi kırılgan olmaz. Bıçak ağzı tutması gereken ama aynı zamanda darbeye ve kaldıraç yüküne maruz kalan parçalarda — cerrahi makas, forseps, kemik keskisi, mutfak bıçağı, mil, kalıp elemanı — tercih edilen karbon kademesi budur.​‌​​‌​

Ürün Formuna Göre Standartlar

​‌​​‌​

​‌​​‌​

Bu bölümdeki en önemli uyarı: aynı malzemeyi ASTM yoluyla mı yoksa EN yoluyla mı satın aldığınıza göre kalitenin adı da, tanımlı karbon bandı da değişir. İki yolu karıştırmayın.

ASME kod kabulü — kısa ve net cevap

AISI 420B / 1.4028’in ASME basınçlı kap veya boru kodu kabulü YOKTUR. Bu kalite ASME Bölüm II Kısım A’da bir SA numarasıyla listelenmez, ASME Bölüm VIII Div. 1 veya Div. 2 tasarımında basınç sınırı malzemesi olarak kullanılamaz, ASME B31.1 ve B31.3 borulama kodlarında gerilme değeri yoktur. Bunun sebebi kaza eseri değildir: sert martenzitik yapı, düşük tokluk ve kaynak sonrası soğuk çatlama eğilimi bu kaliteyi basınçlı kapatma sınırı olmaktan çıkarır. Bir müşteri size “ASME onaylı 420B” isterse, doğru cevap böyle bir yol olmadığını söylemektir. 420B basınç sınırı olmayan iç parçalarda (vana iç takımı, mil, yatak yüzeyi, aşınma plakası) kullanılır ve bu parçalar kodun gerilme hesabına girmez.​‌​​‌​

Sıcaklık tavanı da bir kod tavanı değil, metalurjik tavandır: 420B’nin sınırı temperleme sıcaklığının altında kalma zorunluluğudur. Servis sıcaklığı temper sıcaklığına yaklaşırsa parça serviste temperlenmeye devam eder ve sertliğini kaybeder. Düşük temperlenmiş (150–200 °C) bir parça için gerçekçi sürekli servis tavanı yaklaşık 200 °C‘dir. Veri sayfalarındaki sürekli 650 °C / kesikli 750 °C değerleri ile bir veri tabanının verdiği mekanik 760 °C değeri tufallenme (oksidasyon) sınırlarıdır, taşıyıcı sınır değildir ve tasarım tavanı olarak kullanılmamalıdır.

Standardı OLMAYAN Ürün Formları — Satış Ekibinin Ezberlemesi Gereken Bölüm​‌​​‌​

420B’nin ticari olarak en sık sorun çıkaran tarafı burasıdır: talep edilen ürün formlarının birçoğunun bu kalite için bir ürün şartnamesi yoktur. Bunu bilmek, müşteriye yanlış söz vermenin önüne geçer.

Kimyasal Bileşim

Aşağıdaki tablo, aynı kaliteyi tanımlayan üç ayrı belgenin nasıl ayrıştığını gösterir. Sertifika kontrolünde asıl bakılacak yer budur.​‌​​‌​

Karbonun yaptığı iş — neden bu kadar önemli​‌​​‌​

%12–14 kromlu bir çelikte karbonun iki ayrı görevi vardır ve bu iki görev birbiriyle çekişir. Birincisi: karbon, östenitleme sıcaklığında martenzite çözünür ve su verildiğinde kafesi çarpıtarak sertliği üretir. Ulaşılabilir azami sertlik neredeyse tamamen çözünmüş karbon miktarına bağlıdır — 420A’nın %0,20’si ile 420B’nin %0,30’u arasındaki fark, doğrudan birkaç HRC puanıdır. İkincisi: karbonun çözünmeyen kısmı krom karbürü (M₂₃C₆) olarak kalır ve bu karbürler kromu matristen çeker. Kroma bağlanan her karbon atomu, pasif filmden çalınmış kromdur. 420B, 420A’dan daha serttir ama aynı ısıl işlemde korozyona daha az dayanır; 420C ise 420B’den daha sert ama daha da az dayanıklıdır. 420 ailesinde sertlik ile korozyon direnci arasında doğrudan ve kaçınılmaz bir takas vardır ve bu takasın para birimi karbondur.

Mekanik Değerler​‌​​‌​

​‌​​‌​

Bu bölümde iki ayrı sayı ailesini karıştırmamak kritiktir: (1) EN 10088-3’ün teslim durumu asgarileri — bunlar sertifikaya yazılır ve garanti edilir; (2) üretici kartlarının temperleme eğrisi — bunlar tipik, standart çaplı deney çubuğu değerleridir ve garanti değildir.

Aşağıdaki tablo bu sayfadaki en değerli mühendislik verisidir. Ø10 mm yuvarlak numune, 1000 °C’den yağda su verilmiş, ardından tabloda yazan sıcaklıkta temperlenmiş. Tipik değerlerdir, garanti değildir ve kalın kesitte aynen alınamaz.

Tabloyu bir kez daha okuyun — anlattığı hikâye şudur: 200 °C ile 500 °C arasında çekme dayanımı neredeyse hiç düşmez (1700 → 1600 N/mm²). Yani 450 °C’de temperlemekle 200 °C’de temperlemek arasında mukavemet açısından kazanacağınız hiçbir şey yoktur. Buna karşılık çentik darbe enerjisi 20 J’den 12 J’ye düşer, yani %40 tokluk kaybedersiniz. 400–550 °C bandında temperlemek, hiçbir şey kazanmadan tokluğun üçte birini atmak demektir. Bu bandın niçin yasak olduğunu anlatan en açık tablo budur ve bunu müşterinize gösterebilirsiniz.

Fiziksel Özellikler

Fiziksel değerler üretici kartları arasında büyük ölçüde tutarlıdır; ayrışma yalnızca elastisite modülü ve Poisson oranında görülür.​‌​​‌​

Isıl İşlem ve Isıl Kararlılık​‌​​‌​

​‌​​‌​

420B’nin bütün mühendisliği bu bölümdedir. Bu kaliteyi satın almak, bir ısıl işlem reçetesi satın almaktır; aynı çubuktan 700 MPa’lık yumuşak bir mil de, 1700 MPa’lık cam gibi bir bıçak da çıkar.

Yasak temper bandı — neden ve hangi mekanizma

Bu bandın yasak olmasının iki ayrı sebebi vardır ve ikisini karıştırmayın.​‌​​‌​

(1) Temperleme gevrekleşmesi (temper embrittlement). Alaşımlı çeliklerde 400–600 °C bandında temperleme, tane sınırlarını gevrekleştirir. Martenzitik paslanmazlarda aynı olay 450–600 °C bandında gözlenir. Yayımlanmış bir hasar incelemesi, yanlış temperlenmiş 420 parçalarında hem gevrek kırılma hem taneler arası korozyon bulmuştur: aynı parçalar 25 °C’de %5 nitrik asitte çok yüksek korozyon hızı göstermiş ve atak taneler arası olmuştur. Yani bu bant yalnızca tokluğu değil, korozyon direncini de bozar — ve ikisi aynı anda bozulur, çünkü ikisinin de sebebi tane sınırlarındaki krom karbür çökelmesi ve komşu bölgedeki krom tükenmesidir.

(2) 475 °C kırılganlığı. Bu ayrı ve daha yavaş bir olaydır: kromu %12’nin üzerinde olan ferritik matrislerde görülür, 250–550 °C bandında ortaya çıkar, en şiddetli hâli ~475 °C‘dedir ve mekanizması ferritin spinodal ayrışmayla demirce zengin ve kromca zengin nanofazlara bölünmesidir. Sertlik yükselir, süneklik ve korozyon direnci düşer. 550 °C’de ısıl işlemle kısmen geri çevrilebilir. 420B tamamen martenzitiktir, yani klasik 475 °C kırılganlığının ana hedefi değildir; buna rağmen aynı sıcaklık bandında yer aldığı için üretici kartları “475 °C bölgesinden kaçının” uyarısını 420 ailesine de taşır. Pratik sonuç ikisinde de aynıdır: bu banda girmeyin.​‌​​‌​

Dönüşüm sıcaklıkları ve kalıntı östenit

420 ailesinde Ms (martenzit başlangıç) ve Mf (martenzit bitiş) sıcaklıkları karbonla birlikte düşer. Karbon ne kadar yüksekse, su verme sonunda o kadar çok kalıntı östenit kalır. 420B’nin karbonu 420C’den düşük olduğu için kalıntı östenit sorunu 420C’ye göre belirgin şekilde daha küçüktür — 420B için sıfır altı (derin dondurma) işlemi çoğu uygulamada gerekmez. Ancak boyut kararlılığı kritik olan parçalarda (ölçü mastarı, hassas kalıp, yatak yüzeyi) kalıntı östenit zamanla martenzite dönüşerek parçayı büyütür. Böyle parçalarda su verme ile temperleme arasına sıfır altı adım koymak ve çift temperleme yapmak doğru uygulamadır. 1.4028 için yayımlanmış Ms/Mf değerleri bağımsız olarak doğrulanamamıştır; komşu kalite 1.4034 için üretici kartı Ms ≈ 280 °C, Mf ≈ 130 °C verir ve 420B’nin daha düşük karbonu nedeniyle bu sıcaklıkların daha yüksek olması beklenir.​‌​​‌​

Kaynak

Kısa cevap: 420B kaynak edilmek için yapılmış bir çelik değildir. Üretici kartları bunu açıkça söyler — bir Avrupalı üretici “örtülü elektrot kaynağına uygun değildir”, bir diğeri “kaynak önerilmez” yazar. Kaynak zorunluysa, aşağıdaki disiplin tamamen uygulanmalıdır; yarısını uygulamak, hiç uygulamamaktan daha iyi değildir.​‌​​‌​

Talaşlı İmalat​‌​​‌​

Temel kural tek cümledir: 420B tavlı hâlde işlenir, sertleştirme işlemeden SONRA gelir. Sertleştirilmiş 420B’yi (49–55 HRC) konvansiyonel kesici takımla işlemeye çalışmak ekonomik değildir; o aşamada yalnızca taşlama, honlama ve EDM kalır.

Korozyon — 420B’nin En Yanlış Anlaşılan Tarafı

Bu bölüm bu sayfanın en önemli bölümüdür ve müşteriye olduğu gibi anlatılmalıdır. 420B “paslanmaz” ailesindedir, ama korozyon direnci alım anındaki duruma değil, teslim edilen parçanın nihai durumuna bağlıdır. Aynı çelik, iki farklı işlem geçmişiyle iki farklı malzeme gibi davranır.​‌​​‌​

Sık Sorulan Sorular​‌​​‌​

Müşterim “AISI 420B” yazıyor ama tedarikçim “ASTM A276 Tip 420” sertifikası gönderiyor. Bu kabul edilebilir mi?

Olduğu gibi kabul etmeyin — sertifikadaki karbon değerini okuyun. ASTM A276 Tip 420’yi yalnızca %0,15 karbon asgarisi ile, üst sınır koymadan tanımlar. Yani A276’ya uygun bir malzeme %0,16 karbonlu (yani 420A / 1.4021 bandı) olabilir, %0,47 karbonlu (yani 420C / 1.4034 bandı) da olabilir; ikisi de A276’ya hukuken uygundur. Sizin ihtiyacınız 420B ise, gereken karbon bandı %0,26–0,35‘tir. Sertifikadaki döküm analizi bu bandın içindeyse, malzeme fiilen 420B’dir ve kabul edebilirsiniz — ancak sertifika bunu adıyla söylemediği için, izlenebilirlik dosyanıza “döküm analizi C %0,3X, ASTM F899 420B ve EN 1.4028 bandına uygundur” şeklinde bir not düşmeniz gerekir. Bandın dışındaysa reddedin. Bir daha aynı sorunu yaşamamak için sipariş metnini değiştirin: “AISI 420B” yerine “EN 1.4028 / X30Cr13, C %0,26–0,35” veya cerrahi alet alıyorsanız “ASTM F899 Tip 420B” yazın. Bu iki ifade de tedarikçiyi tanımlı bir karbon bandına bağlar; “AISI 420B” tek başına bağlamaz.​‌​​‌​

Bıçak yapıyorum. 420B mi 420C mi almalıyım? Aradaki fark gerçekten bu kadar önemli mi?

Fark önemlidir ve kullanım biçiminize göre yön değiştirir. 420C (1.4034, C %0,43–0,50) daha yüksek sertlik verir — EN ISO 7153-1 çalışma sertliği 50–58 HRC, bir üretici ideal koşullarda 57 HRC‘ye kadar çıkılabildiğini yazar — ve daha yüksek sertlik daha uzun ağız tutumu demektir. 420B (1.4028, C %0,26–0,35) daha düşük sertlik verir (49–55 HRC) ama belirgin şekilde daha toktur ve daha iyi korozyon direncine sahiptir, çünkü karbürlere bağlanan krom miktarı daha azdır. Karar kuralı şudur: ağız incelip kaldıraç yükü ve darbe alıyorsa 420B; ağız kalın, yük düşük ve tek istenen kesme ömrüyse 420C. Mutfak dilimleme bıçağı, jilet, maket bıçağı → 420C tarafı. Kemik keskisi, cerrahi makas, dış mekân bıçağı, ağır kullanım bıçağı → 420B tarafı. Asıl derdiniz yalnızca ağız tutumuysa 440C (C %0,95–1,20 + Mo) daha yüksek aşınma direnci verir; bedeli tokluğun ve bilenebilirliğin daha da düşmesidir.​‌​​‌​

Parçayı 480 °C’de temperledik çünkü 500 MPa’lık bir akma yeterliydi. Sorun var mı?

Evet, ciddi bir sorun var — ve iki koldan. Birincisi: 480 °C’de temperlemekle hiçbir şey kazanmadınız. Üretici temperleme eğrisi 450 °C’de çekme dayanımını 1620 N/mm², 200 °C’de 1700 N/mm² verir. Yani bu bant size daha düşük mukavemet verdi; 500 MPa hedefiniz için zaten 650–700 °C bandında temperlemeniz gerekirdi (650 °C’de Rp0,2 650 N/mm²). İkincisi ve asıl ciddi olan: 400–550 °C bandı tokluğun dibe vurduğu banttır — çentik darbe enerjisi 300 °C’deki 20 J‘den 450–500 °C’de 12 J‘ye, yani yaklaşık %40 daha aşağı iner. Üstüne, yayımlanmış bir hasar incelemesi bu banda giren 420 parçalarında taneler arası korozyon bulmuştur. Kısacası parçanız hem daha zayıf, hem daha gevrek, hem korozyona daha açık hâle geldi. Yapılacak iş: parçaları servise vermeyin. Doğru yol, malzemeyi yeniden östenitleyip (1000–1050 °C) yağda su verip 650–700 °C’de temperlemektir — böylece hedef akmayı alırsınız ve tokluk 32–40 J bandına çıkar. Alternatif olarak yüksek sertlik istiyorsanız 150–200 °C düşük temperine inin. Kural: 350 °C ile 600 °C arasında hiç durmayın.​‌​​‌​

420B ile 1.4028 kesinlikle aynı çelik mi? Sertifikada hangisini istemeliyim?

Pratikte aynı, hukuken özdeş değil. Karbon bandı örtüşür (her ikisi de %0,26–0,35), krom bandı örtüşür (%12–14). Ancak iki fark vardır ve sertifika kabulünde sorun çıkarabilir: (1) Manganez — EN 10088 1.4028 için ≤%1,50, ASTM F899 420B için ≤%1,00 tavanı verir. (2) Kükürt — EN 10088 temel tavanı ≤%0,015‘tir (işlenebilirlik için %0,015–0,030 ayrıca izinlidir), ASTM F899 420B ise doğrudan ≤%0,030 verir. Yani kükürdü %0,025 olan bir döküm F899 420B’ye uygundur, ancak EN 1.4028’in temel kükürt sınırını aşar. Ne isteyeceğinize şöyle karar verin: cerrahi/dental alet üretiyorsanız ASTM F899 420B (veya EN ISO 7153-1) isteyin — bu belgeler bu kullanım için yazılmıştır. Genel mühendislik parçası, mil, kalıp, bıçak üretiyorsanız EN 1.4028 / X30Cr13 isteyin ve S ≤%0,015 ile Mn ≤%1,00 şartını ayrıca yazın. Her iki durumda da “UNS S42000” ibaresine güvenmeyin: bu numara 420A, 420B ve 420C’nin üçünde de aynıdır ve size hiçbir şey söylemez.​‌​​‌​

Yaygın Veri Sayfası Hataları ve Sipariş Tuzakları

1) “420B bir AISI kalitesi değildir, uydurma bir addır.” Yarı yanlış. 420B, ASTM F899’da tanımlı ve karbon bandı yazılı gerçek bir ASTM adıdır. Yanlış olan kısım, ASTM A276/A314/A484 genel çubuk şartnamelerinde 420B diye bir kalite aramaktır — orada yoktur.
2) “UNS S42000 sertifikası 420B’yi doğrular.” Doğrulamaz. ASTM F899, 420A, 420B ve 420C’nin üçüne de aynı UNS numarasını verir. Karbon analizine bakın.
3) “1.4028’de molibden vardır.” Yoktur. Molibden içeren, kükürtlü otomat türevi olan 1.4029 (X29CrS13)‘tür. 1.4028’in kimyasında Mo şart koşulmaz.
4) “420B paslanmazdır, o yüzden deniz suyunda kullanılabilir.” Kullanılamaz. Molibden yoktur ve %13 krom klorür çukurcuklanmasına karşı yetersizdir.
5) “Tavlı 420B de paslanmazdır.” Teknik olarak evet, pratikte hayır. Tavlı durumda karbürler çözünmemiştir ve yüzey pürüzlüdür; direnç belirgin şekilde düşüktür. Korozyon gerekiyorsa parça sertleştirilmiş + düşük temperlenmiş + parlatılmış teslim alınmalıdır.
6) “Sürekli servis 650 °C.” Bu bir TUFALLENME sınırıdır, taşıyıcı sınır değildir. Gerçek tavan temperleme sıcaklığıdır; düşük temperlenmiş parça için pratik tavan ~200 °C.
7) “ASME onaylı 420B alabiliriz.” Alamazsınız. Bu kalitenin ASME basınçlı kap veya borulama kodu kabulü yoktur.
8) “420B boru sipariş ettik.” Standart bir ürün değildir. 1.4028 için doğrulanmış ASTM veya EN boru/tüp şartnamesi bulunamamıştır.
9) “1.4028 = BS 420S45.” Çelişkili. Bazı kaynaklar 420S45’i 1.4028’e, bazıları 1.4034’e eşliyor. Bu BS numarasını tek başına kimlik olarak kullanmayın.
10) “Kaynak sonrası gerilim giderme yaptık, tamam.” Yetmez. 200–300 °C gerilim giderme ITAB’daki temperlenmemiş martenziti düzeltmez. Ya parça soğumadan 732–788 °C tavlama uygulanmalı, ya da tam ısıl işlem döngüsü baştan yapılmalıdır.
11) “1.4028’in mekanik değerleri 420 ile aynıdır.” Değildir. “420” tanımlı bir üst karbon sınırı taşımadığı için tek bir mekanik değer kümesi yoktur; 1.4028’in değerleri %0,26–0,35 karbon bandına aittir.
12) “Elastisite modülü 190 GPa.” Çelişkili. Üretici kartları 200–215 GPa verir; 190 GPa değeri bir veri tabanı değeridir. Rijitlik hesabı yapıyorsanız 215 GPa‘ı esas alın ve tedarikçinizden teyit isteyin.
13) “Manyetik olmayan paslanmaz istiyoruz, 420B verin.” Veremezsiniz. 420B bütün durumlarda ferromanyetiktir (μr ≈ 700–1000). Manyetik olmayan paslanmaz için 304 veya 316 ailesine gidin.​‌​​‌​

​‌​​‌​